Sevdiğim, Bazen insanlar düşünürler. Hayatın anlamı nedir diye… Bunu zaman zaman ben de düşünüyordum…Seni tanıyıncaya kadar…Gerçeklerin acı olduğu ve bu yüzden biberin gerçek olduğunu anlatan bir...
Kapat perdeleri !Kapat ki, yalnızlığın başlasın... Ürkme !İyidir insanın kendi kendine kalması. Alışmalısın... Mevsime pek gitmiyor Şimdi o şarkıyı sustur ! Dinleme artık.Sanma ki aylardan...
Bazen ask gider... Ve hayat da gider onun peşinden... Terk edildiğin yerde öylece kala kalırsın... Bir sabah uyanırsın ki gözünü açtığın ömür senin ömrün değildir......
Bazen yalanlarla kendimi kandırıp beni seviyor diyorumTutanağım kalmayınca hayallere inanıyorum kendi uydurduğumHep, isminin iki harfi bile yanyana gelse senin olmanı umuyorumSen ol istiyorum ya da...
Siz beni hala anlayamadınız . Ve anlamayacaksınız çağlarca da...Hep tutturmuş "Yıl 1919, Mayıs'ın 19'u" diyorsunuz. Ve eskimiş sözlerle beni övüyor, övüyorsunuz . Mustafa Kemal'i anlamak...
Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin “Türk” tebaasından biri olmak nedir, neye benzer, nasıl bir duygudur, neleri kapsar? “Türk”ten kasıt ne, meselesine gelelim önce: Bu ülkede Türk, etnik...
“Vatanımın ha ekmeğini yemişim, ha uğrunda bir kurşun” diyerek,Gül bahçesine girercesine kara toprağa düşen Gül yüzlü şehitlerimize ithafen... Vatan yoluna başkoymuş, bayrak sevgisini iplik iplik...
Ama biz tenhalaşmıyoruz ki dedi genç kız gözlerini yere indirirken... Biz sadece sohbet ediyoruz... Konuşuyoruz güncel mevzulardan, yazıdan ve kelimeden, gidişattan... Zaman zaman havadan ve...
Yine güneşin üzerine zifiri karanlıkların örtüldüğü gecelerden sesleniyorum sana... Yıldızların geceye, sevdanın yüreğime vurduğu saatlerdeyim yine.. Üç duvar ve duvarlara sinmiş yalnızlık.. İçimde sensizlik yalpalıyor...
Gitme, koca şehirde yapayalnızlık kalmak istemiyorum. Gidersen, sensizliğin içinde hangi duvar avutabilir beni ?..Bırakma beni karanlıklara...Alışkın değilim sabahları sensiz uyanmaya....Gitme umudum...Uçurumlardan esen rüzgarlarda tek başıma...
Ağladığımı kimseye söyleme anne Onlar beni güçlü biliyor… Onlar beni kıral belliyor… Ben ölümle yaşam arasındaki o ince çizgide bir o yana, bir bu yana giderken… Onlar,...
Kırgınım… Kime olduğunu, neye olduğunu bilmeden kırgınım… Belki hayata, belki kendime kırgınım sadece… Kırgınım… Beceriksizliğime, korkaklığıma, Beklide bir hayalden ibaret oluşuma… Kırgınım… Öfkeme, tat almayan...
Kalbim niye bu dinmez fırtına…?Niye bu gözyaşı?Ebedi mi bu deli hüzün? Hadi hatırlat kendine…Ülkesi çalınmış çocukları,ırzı yitirilmiş kadınları hatırlat! Yılmak da neyin nesi?Şikayet eden dil kimin!Bunca günahın...
Bir akşamüstü, vicdanımızın tolerans vadisinde rehavet seanslarındayken yakaladılar bizi. Tozpembe tüller germiştik pencerelerimize... Düne ve bugüne dair çöpleri 'istif' etmiştik küflü bodrum katlarımızda... Yarının ekşi...
Biliyor musun, hiçbir zaman çözmeye çalışmamıştım seni.Konuşmalarının arasına sıkıştırdığın cümleleri aldım sadece senden.Her görüşmemizde “benden yana hiçbir zaman kuşkun ve korkun olmasın” diye başlayan...
Yılların verdiği acıyı hep sakladım içimde kimseler alamadı senden başka Sensiz gecelerde yağan yağmurun sesini kalbimi ve seni kaybettim hergeçen gün biraz daha acı biraz...
Kendimde yaşadığımsın...Adresine düşecek binlerce cümlelerden yalnızca birine sığdırıp seslenmeyi öğrendim. Yazdığım bütün dizelerde, bütün satırlarda coşkun akan ırmaklar gibi geldiğim sensin. Sınırlar ötesinden, dağların ardından...
ALIŞMA BANA; ne yapacagım belli olmaz, bugün varm yarın birden yok olurum... *DOKUNMA BANA; kapanmamış yaralarla doluyum, canımı acıtma bi yara da sen açma... *SEVME...
İşte sırıl sıklam yalnızlıkla gidiyorumArdımda geleceğim önümde serin karanlıklaraSırtımda hançerin kan revan dinlemiyorumBen bu gece yarısı gidiyorum.Şehir uyuyor sen uyuyorsun ben gidiyorumEylül yaprağı gibi savrularakUsulca...
Dün gece yine yalnızdımSokağa çıktımVe kendime bir çiçek aldımKendim almamış gibi yürüdüm sokaklardaVe yalnız değilmişim gibi düşündümAma her gece gibiDün gece de yalnızdımVe kendime bir...
Gittin Ayrılırken buz tutmuş bıyıktı gözlerin Kaçamak ellerimiz komutsuz sallandı Dudaklarımızda sıradan sözcükler Vedalaşmayı bile beceremedik Son bir bakış kaldı arkanda Kalabalığa karışan Her şey...